چندی پیش یك خبر چند خطی در گوشه بعضی روزنامهها چاپ شد و به بایگانی رفت. خبری كه به گمان نگارنده باید بسیار به آن پرداخته میشد و تجزیه و تحلیلش میكردند. بگذریم. در اخبار آمده بود؛ سه تیم ترور تاكنون به قصد ترور آقای رحیمپور ازغدی وارد كشور شده و گیر افتادهاند.
مرصاد به نقل از جوان آنلاین: در این بین كسی از خود نپرسید چرا رحیمپورازغدی اینقدر برای مخالفان نظام خطرناك بوده كه تیمهای ترور متعددی برای حذف او اعزام شوند. چرا كسی برای ترور این همه مقام و مسئول دیگر دست به كار نشده است؟
با گذشت بیش از سه دهه از انقلاب و عدم ایفای وظیفه رسانههای ما، نسل نوظهور به تدریج با جوهر انقلاب بیگانه شده است. بسیاری از آنها نمیدانند برای مثال چرا در حفظ حقوق هستهای باید این همه پافشاری كرد و این همه تاوان پرداخت؟ آنها ارزش عزتی را كه این سرزمین كسب كرده در نمییابند.
در همین حال بمباران یكریز رسانههای بیگانه سؤالات مهم و كلیدی برایشان خلق میكند كه كسی زحمت پاسخ دادن به آنها را به خود نمیدهد.
این حكایت به مسائل اعتقادی این نسل نیز تسری مییابد. آدمی چون استاد رحیمپور ازغدی، به زبانی شیوا و همه فهم در این سو و آن سو، بدون برخورداری از بودجههای ریز و درشت فرهنگی، از سر غیرت بسیجی و انقلابی خود، یك تنه بار مسئولیت و كمكاری خیلیها را به دوش میكشد. خیلی از جوانها را دیدهام كه بعد از حضور در جلسات سخنرانی او، متحیر و شگفتزدهاند. از اینكه چرا این حقایق و بدیهیات را تاكنون كسی برای آنان بازگو نكرده است.
اولین ایراد آن است كه چرا امثال استاد رحیمپور ازغدی در این سرزمین كم هستند؟ چرا ما گروهی از این سخنوران را تربیت نكردهایم تا به محیطهای دانشگاهی و مساجد و غیر آن بروند و این آموزهها را برای مردم تشریح كنند؟ وقتی این همه شوق و شور و تمنا هست، چرا نسل جوان را به حال خود رها كرده و انبوه سؤالات آنان را بیجواب میگذاریم تا از سوی، دیگر دشمنان ما با حربهای مختلف جنگ نرم، آنان را به سمت خود بكشانند.
بیتردید خبر تلاش چندباره دشمنان انقلاب برای ترور چنین شخصیتی، نشان میدهد آنها با چه دقتی مسائل داخلی ما را رصد میكنند.
نشان میدهد ارزش چنین چهرههایی تا كجاست؟ خدا را شكر مسئولان صدا و سیما فرصتهایی را برای انعكاس سخنرانیهای وی اختصاص دادهاند و دریغ كه ما دهها رحیمپور ازغدی نداریم. سخنورانی كه بتوانند مستدل و حرفهای، با نیازسنجی قشر جوان، به شبهات آنها پاسخ داده و عطش فكری و ذهنی آنان را فرونشانند.
حوزههای علمیه باید محل تربیت چنین اساتیدی باشند و دست انقلاب باید در این خصوص آنچنان پر باشد كه همه راهها به یك نام ختم نشود تا دشمن طمع كند كه با حذف آن چهره، ما را به خانه اولمان بازگرداند.
برچسب:
نویسنده: علیرضا
تاريخ: پنجشنبه
22 تير
1391 ساعت: 1:54