خانم امیری! مگر خبرچین ساواك می تواند دموكراسی خواه باشد؟! (خبر ویژه)

خانم امیری! مگر خبرچین ساواك می تواند دموكراسی خواه باشد؟! (خبر ویژه)

«نمی دانم به چه چیزی اعتقاد داری؟ اصلا نمی دانم به چیزی هم اعتقاد داری یا نه؟ ولی به شرفم و به ایرانی بودنم قسم كه نوشته ات در سایت روزآنلاین حالم را به هم زد! یك جوری قلم زده ای كه انگار همه عمر و جوانی از دست داده ات را در مبارزه گذرانده ای؟ هنوز گزارشی را كه از محفل مخفی رفقای حزب در خیابان ژاله تهران برای ساواك فرستاده بودی و اسم و مشخصات من و عمویم را هم به عنوان اعضای حزب توده و اخلالگران ضد سلطنتی به آن ضمیمه كرده بودی جلوی چشمم رژه می رود. حالا تصورش را بكن كه وقتی من و بعضی دیگر از رفقای توده ای، نوشته رومانتیك تو را در سایت روزآنلاین می خوانیم باید چه حالی داشته باشیم غیر از این كه بگوئیم؛ سركار خانم نوشابه امیری! حالمان را به هم زدی!»

مطلب فوق را امیر شیرنگی از اعضای سابق حزب توده كه چند سالی در رژیم شاه زندانی بوده است در وبلاگ شخصی خود و در واكنش به یادداشت «نوشابه امیری» در سایت روزآنلاین نوشته است. نوشابه امیری در این یادداشت به معرفی بخشی از كتاب در دست تالیف خود پرداخته. نوشابه امیری در این بخش از كتاب تلاش می كند صحنه ای احساسی و رقت انگیز از سرگردانی خانواده زندانیانی را كه برای پرس وجو از حال نزدیكان زندانی خود به دفتر دادستان مراجعه كرده اند، به تصویر بكشد. در بخشی از كتاب آمده است؛
«-حاج آقا، شوهرم را روز 17بهمن...
حرفم را قطع كرد:
- خبری نیست، برو.
اصرار كردم؛
- حتی یك تلفن هم نزده
انگار چندش اش شده باشد گفت:
- مگر قرار است بزند!
- نمی دانم! قانونا حق ندارد؟
كلمه قانون انگار او را آتش زد
- تو از قانون حرف نزن!
... جاسوس ها، كثافت ها، باید همه تون رو مثل سگ بكشن!...»
شیرنگی در وبلاگ خود نوشته است «سركار خانم نوشابه امیری! اولین شرط مبارزه صداقت است كه نه ما در حزب توده از آن بهره ای داشتیم و نه شما و همسر محترمتان!
آقای هوشنگ اسدی كه كوپل خبرچین ساواك بودید. من بعد از انقلاب 57 بار دیگر در جریان ضربه سال 61 حزب توده بازداشت شدم و در آنجا بازجوی من كه جوانی حدود 28 ساله بود، گزارش دستنویس شما از جلسه رفقای حزب توده در خیابان ژاله را كه برای ساواك فرستاده بودید به من نشان داد. حتما بنده و عمویم را به خاطر می آورید و دستنوشته خودتان را هم. خانم نوشابه! شما و حرف از مبارزه؟ من دل خوشی از رژیم ندارم ولی شما فقط به این علت كه من و امثال من در محفل خیابان ژاله به نظام اقتصادی رژیم پهلوی اعتراض داشتیم نام ما را به عنوان «اخلالگران ضد نظام شاهنشاهی» به ساواك گزارش كرده بودید. ولی رژیم اسلامی حزب ما- منظورش حزب توده است- را تا زمانی كه طرح كودتای آن فاش نشده بود، به عنوان یك حزب رسمی تحمل كرد و حتی زنده یاد كیانوری دبیركل وقت حزب ما در تلویزیون رژیم با آیت الله بهشتی به مناظره نشست. رژیم كنونی ایران به زندانیان سیاسی اجازه تماس تلفنی می دهد. مرخصی می دهد و زندانیان از درون زندان علیه رژیم بیانیه می دهند. خانم نوشابه امیری تصدیق بفرمایید كه یادداشت شما حالم را به هم زد.»
گفتنی است هوشنگ اسدی، همسر نوشابه امیری نیز عضو و نفوذی ساواك در حزب توده بود كه بعد از انقلاب و افشای اسامی روزنامه نگاران عضو ساواك، كمیته انضباطی حزب توده تصمیم به اخراج هوشنگ اسدی از حزب گرفت ولی با وساطت كیانوری و تعهد هوشنگ اسدی كه ادامه فعالیت وی به عنوان «عضو فعلا در قرنطینه» پذیرفته شد و حزب توده برای توجیه این اقدام خود اعلام كرد كه هوشنگ اسدی نفوذی حزب توده در ساواك بوده است! در پی این اقدام حزب توده، گروهك فدائیان خلق- شاخه اقلیت- با صدور یك اعلامیه- سال 60- چند نمونه از دستنوشته های هوشنگ اسدی و نوشابه امیری را كه در آن به طور جداگانه، جلسات مخفی حزب توده و اعضای آن را به ساواك لو داده بودند، منتشر كرد و در پایان اطلاعیه این پرسش را مطرح كرده بود كه اگر آقای هوشنگ اسدی و خانم نوشابه امیری نفوذی حزب توده در ساواك بوده اند، چرا فقط اسناد خبرچینی آنها به نفع ساواك در دست است و از خبررسانی آنها به نفع حزب توده و علیه ساواك هیچ نشانه ای وجود ندارد.