مرحوم محمد سنجری میجانی

یا مهدی

آن شب مدینه سکوت سیاه بود

شب ضجه می کشید فلک شروه می سرود

از تیغ زهر دیده بپرسید کوفیان

جز خون فرو نریخت در این خاک سوخته

گفتم خدای را ، به چه نامی صدا کنم

نسلی بلند بر چشم چاه بود

وقتی که علی جانب مسجد به راه بود

او کشته حساب کدامین گناه بود

ابری که پیک رحمت در این کشته گاه بود

هرنام غیر از علی اشتباه بود

مرحوم محمد سنجری