
ز عشقت آتشی در بوته دیرم / در آن آتش دل و جان سوته دارم
سگت گر پا نهد بر چشمم ای دوست / به مژگان خاک راهش روته دیرم
هزاران غم به دل اندوته دیرم / به سینه آتشی افروته دیرم
به یک آه سحر گاه از دل تنگ / هزاران مدعی را سوته دیرم
کافرم گرمنی آلاله کارم / گافرم گرمنی آبش بدارم
کافرم گرمنی نامش برم نام / دو ضد داغ دل آلاله دارم
غم عالم همه کردی ببارم / مگر مولوک مست سر قطارم
مهارم کردی و دادی به نا کس / فزودی هر زمان باری به بارم
دلا را بی تو زارو نا توانم / جگر پرخار و پر خس دیدگانم
همان دستان که واته بو به گردن / کنونش چون مگس بر سر زنانم
هزاران ملک دنیا گر بدارم / هزاران ملک عقبی گر بدارم
بوره ته دلبرم تا باته واژم / که بیروی تو آن را گر بدارم
جگر پر در دتا کی آبم و شم / ز وصلت فردتاکی آیم و شم
چرا گویی که در کویم نیایی / مو تا کی با رخ زرد آیم و شم
تو خود گفتی که مو مولا ح مانم / به آب دیدگان گشتی برانم
همی ترسم که کشتی غرق وابو / درین دریای بی پایان بمانم
الهی دشمنت را خسته وینم / به سینش خنجری تا دسته بینم
سر شو آیمو احوالش بپرسم / سحر آیم مزارش بسته وینم
مو که مست از می انگور باشم / چرا از نازنینم دور باشم
مو که از آتشت گرمی نوینم / چرا از دود محنت کور باشم
بقیه را می توانید در ادامه مطلب بخونید...
برچسب:
نویسنده: علیرضا