قاچاق انسان، يكي از پديدههاي در حال رشد جامعهکنونی ماست و به بیان دیگر می توان از آن به بردهداري مدرن نام برد.
جامعه شناسان قاچاق انسان را در به سه نوع، قاچاق زنان و دختران و سوئ استفاده های جنسی ازآنان ، قاچاق كودكان و فروش آنان، و بهره برداری مادی از نيروهای كار تقسیممیکنند.
چیزی که ما از آن به عنوان حقوق بشریاد می کنیماسلام و قرآن آن را حق الناس می نامند و در قرآن بعنوان کامل ترین کتاب آسمانی ،مرجع احکام اسلامی و در بردارنده اصول حقوق بشر و ارزش های عام انسانی چون عدالت، انصافو تساوی می باشد که مفهوم معنوی و عمیق بیست آیه از قرآن کریم ،حق الناس و آزادی انسانها را در آفرینش و برابری وبرادری آنها را در عدالت اجتماعی کتابت میکند .
امروزه در جوامع صنعتی ، نیمه صنعتی و کشورهای جهان سوم بعضا حقوق بشربه طرق مختلف نادیده گرفته می شودو در بسیاری از جاها و مکاتب انسانی از انسانهابه عنوان پله های ترقی و پیشرفت آن به هر قیمتی یاد می شود.
به جرات می توان گفت: بحث قاچاق انسان به خصوص استفاده یا بهره بری مادی از نیروهایکار یکی از مواردی است که علاوه بر نادیده گرفتن حقوق انسانی افراد، پیامدهایاجتماعی و اخلاقی بسیاری را می تواند به همراه داشته باشد و بخاطر داشته باشید کهبی بندباری امروز جوامع غربی ، نشات گرفته از نوع برخورد آنها با هم نوعان و فواصلبسیار زیاد طبقات اجتماعی را بعنوان عوامل اصلی این معضل بهمراه دارد.
بی شک وقتی در منطقه ای نظیر جنوب کرمان صحبت از قاچاق انسان می شودذهن همگان به سمت اتباع افاغنه که جهت کار و درآمد خود را به این مناطق که از لحاظبازار کار کشاورزی و ساختمانی از جایگاه خوبی سود میبرند معطوف میشود و کمترمیتوان به این پدیده عنوان قاچاق انسان را نسبت داد .
اما معضلی که تمامی مسولان در جنوب کرمان به سادگی از کنار آن میگذرند بحث حضور اتباع پاکستانی است که توسط باند قاچاق انسان در جنوب کرمان ودرجهت تکدی گری ساماندهی میشوند .
تبعات چنین پدیدهایی می تواند از چند جهت در جامعه معضل آفرین باشد کهاز مهمترین آنها می توان به یکی ترویج معضلتکدی گری و دیگری شیوع بیماریهای واگیردار اشاره کرد که ترویج تکدیگری نیز معضلاتبیشمار دیگری را می تواند بهمره داشته باشد.
چند ماهی است که زن نسبتا جوان پاکستانی به همراه کودک شیر خوارش در ورودیشهر علی آباد سازمان از توابع شهرستان جیرفت در گرمای طاقت فرسا و بدون سایه بانمشغول گدایی است و توجه هر رهگزری را به خود جلب می تماید بی آنکه مسولان ایندوشهرستان پی گیر وضعیت این زن و کودک خردسالش باشند.واقعا بی انصافی است اگربگوییم تا بحال متوجه این فرد یا افرادی نظیر این، در خروجی جیرفت و یا پمپ هایبنزین عنبرآباد و کهنوج نشده ایم.این متکدیان پاکستانی که اغلب زنان با کودکانیشیرخوار می باشند به ازای مزد روزانه ی یک بطری شیر و یک ظرف غذا و جایی جهت خوابشبانه برای اربابهایی کار می کنند که بویی از انسانیت نیرده اند.
برچسب:
نویسنده: علیرضا