زندگی یا سرنوشت

فکر میکنید کدامیک تقدیر ادمی را رقم میزنه؟خیلی به این فکر کردم که کدام یک به پرونده ای برای ادمی تبدیل می شود.پرونده ای که انسان در سراسر عمرش با ان پیش میرود.قبل از همه چیز بگویم که خودم برتامه ریزیهای بسیاری را برای اینده ام در نظر گرفته بودم که هنوز هم این برنامه ریزیها ادامه دارد اما در خیلی از مواقع با شکست روبرو شدم.حال این شکستها مربوط به بدی برنامه های من هست یا ان چیزی که برایم رقم خورده واقعا نمیدانم.البته دوستان من در اندازه ای نیستم که بخواهم در این مورد صحبت کنم و این موضوع هم بیش از این گسترده هست که بخواهیم در چند پاراگراف از ان بگوییم ولی دوست دارم تا انجایی که به ذهنم می اید در این مورد بنویسم.خوب از بحثمان غافل نشویم!بعضی مواقع میگم کاش تقدیر ادمی دست خودش بود تا همه چیزی را که میخواهد برای خودش رقم بزند اما با اندکی فکر میگویم که مگر نیست؟اگه نبود پس خلقت و اختیار امری بیهوده بودند.اگه هم هست پس چرا این همه تغییرهای ناخواسته و گوناگون در زندگی ادمی رخ میدهد.تغییر امری ضروری هست اما چه کنیم با تغییرهای که همه باعث درد و غم و رنج ادمی میشوند.باور کنید برای خودم گاهی این تغییرها انچنان زیاد بوده اند که حتی زنده بودن را برایم دشوار کرده اند.گرچه وقتی که غرق در این اندیشه میشوم یک سوال بسیار ذهن مرا مشغول خودش میکند و ان هم اینکه ایا همه انسانها در این مورد به مانند من هستن یا که نه من جزو اون تعداد اندک ادمها هستم که باید به چنین روزگاری گرفتار شویم تا بشود مایه امیدی برای دیگران؟من خودم از مبارزه در زندگی و تلاش برای زندگی بهتر اندکی احساس رضایت میکنم اما یکچیز خیلی خوشحالم میکنه و ان هم اینکه بعد از عبور از این طوفان دریایی به ساحلش نگاه میکنم و میگویم افرین بر این ادمی که اینچنین خطرات راه را پشت سر میگذارد اگر چه هنوز به مقصد نرسیده باشد اما میتواند با غرور به این طوفانهای زندگی بیاندیشد و بگوید که هنوز ادم برترین افریده خداوند هست.بگذارید واضحتر بگویم هیچگاه از این که به مقصد نرسیده اید افسرده و غمگین نشوید چه بسا همین نرسیدنها تجربه ای باشد برای صعودهای بزرگتر و یا اصلا ممکن است در همین مسیر به خواسته هایی رسیده باشید که خود از انها بی خبرید یا اصلا میگویم هیچکدام از اینها رخ ندهد حداقل میتوان گفت که روح و جسمم را برای حرکت و دگرگونی به سوی مقصد به حرکت دراورده ام اما نتوانستم و ان وقت هست که اندیشه شما وسیعتر و روحتان برای حرکت بزرگتر شده است...