اگه بخواید به لیلی و مجنون نمره بدید به هر کدومشون چند میدید؟

نمیدانم چه شده است که اینچنین لیلی ومجنونها عشقی فراتر از احساس،محبت و دوست داشتن بین دل و دلدار داشته اند که اینچنین اسمانی شده اند؟البته من فکر میکنم بیش از انکه لیلی ومجنون عاشق هم باشند یکدیگر را دوست داشته اند.اگه میخواید بیشتر از این بدونید بروید به کتابهای زمینی دکتر شریعتی مراجعه کنید تا فرق بین عشق و دوست داشتن را بدانید(منظورم از زمینی این هست که اگر کتابهای اسمانی به وسیله پیامبران از طرف خداوند برای انسانها فرستاده میشده و انسان را وادار به تفکر و تعقل میداشته در اینجا هم یک نمونه واقعی از این تفکر و اندیشه را در ذهن یک ادم زمینی به نام دکتر شریعتی میبینیم که بر روی بر روی برگ سفید کاغذ ترسیم شده است که اینچنین شده ان زمینی البته خدایی ناکرده منظورم مقایسه بین این کتب با کتب اسمانی نیست) و یک جمله از ان مرحوم،از عشق هر چه بیشتر نوشیم سیراب تر میشویم،از دوست داشتن هر چه بیشتر،تشنه تر یا اینکه عشق جنون هست و جنون چیزی جز خرابی وپریشانی :ُّفهمیدن و اندیشیدن:نیست،دوست داشتن در اوج،از سرحد عقل فراتر میرود و فهمیدن و اندیشیدن را از زمین میکند و با خود به قله ی بلند اشراق میبرد.نمیدانم چرا عشق های امروزی در مقابل دلداده هایی به مانند لیلی ومجنون هیچ و پوچ هستند؟ایا عشق های امروزی دروغی شده اند یا که دل و دلدارهای گذشته انقدر عظیم بوده اند که اینچنیگن اسمانی شده اند،اما هر چه باشد امثال لیلی و مجنون در زیباترین مکان و شگفت انگیزترین رسیدن در وجو یکدیگر گم شده و یکی شده و در رویایترین اسمانها قرار گرفته اند.برای یکبار هم که شده بروید و این داستانها را بخوانید تا با تمام وجود دوست داشتن را حس کنید و بدانید که چگونه می شود به کمال بی نهایت رسید.از عشق امروزی در زندگی خودم نمیگویم که شاید فکر کنید حرفی که میزنم از سر نرسیدن یا شکست خوردن باشد اما خیلی از دوستانم با همین عشقهای امروزی تمام هستی خودشان را به باد داده اند.کاش این ادما میدانستن که ارزش عشق و زندگی به اندازه هم هست و هیچکدام را نباید به فدای دیگری کرد مگر اینکه غرق شدن در عشق بشود نجاتی برای زندگی و بودن با معشوق سراغاز خوب بودن و خوب شدن باشد